ik zet
de eerste stap
wacht
tevergeefs
op de tweede
levenslang wachten
niks
voor mij
ik hinkel
één twee drie
een wereld gaat voor me
open
een wereld
vol toegangkelijke deuren
ik wandel binnen
één twee drie
Inge Deconinck
de eerste stap
wacht
tevergeefs
op de tweede
levenslang wachten
niks
voor mij
ik hinkel
één twee drie
een wereld gaat voor me
open
een wereld
vol toegangkelijke deuren
ik wandel binnen
één twee drie
Inge Deconinck
7 reacties:
niemand houdt van wachten,
als die mens die tijd heeft...
en eigenlijk is tijd alles wat we hebben :-)
xxx
en wat zie je als je binnenwankelt . . .
@ Klaproos
Alleen maar waarheid...
@ Merel
Mijn dromen...
Wachten is vreselijk en dodelijk vermoeiend. Elke deur is er om binnen te gaan, behalve de laatste --- die ook wel, maar welke is het?
en waar wandel je heen?
En wat zie je binnen?
Ik hoop dat er nog een deel 2 komt op dit gedicht?
(ivm mijn nieuwsgierigheid) ;)
ik wens je de realisatie van je dromen .. ook in één, twee en drie:)
@ Marius
Wachten is inderdaad zeer vermoeiend vooral als er geen eind aan komt!
Je eindigt met een mooie filosofische vraag waarop ik geen antwoord weet...
@ GobboE
Waar ik heen wandel ?
Waar ik op dat moment zin in heb.
Wat ik binnen zie ?
Dat hou ik geheim .Té mooi om te verwoorden...
Misschien lees je het in een tweede deel op dit gedicht (een goeie tip GobboE, bedankt!).
@ Cursief Huigje
Mooie wens: bedankt!
Een reactie plaatsen