zachtjes
blaas ik jou
woorden
tot je wakker wordt
uit je
depressieve slaap
ik vlecht met klimop
een touwladder
werp hem jou toe
tot je hem
grijpt
je leest
mijn woorden
samen met die van jou
gaan ze
in
jouw rugzak
met pijnlijke pas
klim je
op
mijn touwladder
vervlochten
natuur
helemaal boven
schreeuw je luidkeels
klare taal
Inge Deconinck
blaas ik jou
woorden
tot je wakker wordt
uit je
depressieve slaap
ik vlecht met klimop
een touwladder
werp hem jou toe
tot je hem
grijpt
je leest
mijn woorden
samen met die van jou
gaan ze
in
jouw rugzak
met pijnlijke pas
klim je
op
mijn touwladder
vervlochten
natuur
helemaal boven
schreeuw je luidkeels
klare taal
Inge Deconinck
7 reacties:
Inderdaad, het helpt...
Een rake tekst bij deze mooie foto!
De foto is mooi gelinkt aan de tekst. Prachtig die tekst, neemt me helemaal mee naar een ver verleden.
Ja Inge klare taal .. maar dan wel weer in jouw mooie woorden omschreven
@ lonesome zorro
Dan ben ik content!
@ Martine
Bedankt voor je rake reactie!
@ Mijnikonenik
Gelukkig is het voor jou een "ver" verleden.
Bedankt voor je reactie waarin ik lees dat je jezelf herkent jaren geleden.Het doet me dan ook beseffen dat ik het beschreef zoals het is.En dat doet me dan weer goed.
Maar ja ooit zat ook ik daar.
@ Wil
Ja klare taal... Bedankt voor het compliment in je reactie, Wil!
Wat een mooie, eerlijke eerste zin. Alsof je gedicht via een gunstige wind hierheen komt gewaaid en mijn hart wakker kust.
@ Melancholia
Ik hoop dat het je helpt omhoog te klimmen....
En verder graag geschreven!
Een reactie plaatsen