haar huis
een open boek
kom binnen
drink je
troostende koffie
of
vrolijke wijn?
leg je verhaal
je oor
je muziek
te
luisteren
haar huis
een open boek
voor ieder wie ze lief is
iemand
slaat keer op keer
haar bel
over
vergeet
de deur
de warmte erachter
ze krimpt ineen
van
verdriet
huilt
haar open boek
nat
ik bel aan
vol
vertroosting
Inge Deconinck
een open boek
kom binnen
drink je
troostende koffie
of
vrolijke wijn?
leg je verhaal
je oor
je muziek
te
luisteren
haar huis
een open boek
voor ieder wie ze lief is
iemand
slaat keer op keer
haar bel
over
vergeet
de deur
de warmte erachter
ze krimpt ineen
van
verdriet
huilt
haar open boek
nat
ik bel aan
vol
vertroosting
Inge Deconinck
7 reacties:
en heb jij haar wat troost kunnen geven inge,
het is vaak zo dat de mensen die altijd klaar staan om een ander te helpen eenzaam achterblijven en vergetn worden hé,
lieve groetjes en een fijn weekend gewenst
xxx
@ Klaproos
Ja sommigen worden vergeten en als ik ze ken probeer ik dat NIET te doen.
En jawel ik kon haar troost bieden...
Jij ook een heerlijk weekend he!
Ik hoop dat het neerschrijven van deze ontboezeming bevrijdend gewerkt heeft voor je, Inge.
@ Melancholia
Soms werkt het bevrijdend het verdriet- ook van een ander- neer te pennen.Dus geen ontboezeming.
Het is een gedicht voor een lieve en sociale vriendin die iemand heel erg mist in haar leven omdat ie NOOIT meer langs komt reeds jaren.
Iemand die haar zéér lief is: haar zoon...
Maar ik ben er voor haar!
Na het lezen van je antwoord op Melancholia vat ik je gedicht beter!
Intens verdriet en dan verwarmende troost, gezien en gehoord worden, het is van ongekende noodzaak. Het voorgaande gedicht, Gezwind, spreekt me eveneens zeer aan.
@ Vrijdenker
Ik vraag me af wat je eerst dacht zonder mijn uitleg.
Mail je dat eens?
@ Marius
Je schrijft het zelf en ik citeer : "het is een ongekende noodzaak die verwarmende troost".
Het verwarmde me dat je ook gezwind graag las. Bedankt!
Een reactie plaatsen