zelfdoding begreep ik vroeger totaal niet
Ik was eerst boos op jou
en nadien intens verdrietig:
je was mijn eerste gedachte ‘morgens
mijn laatste ’s avonds
ik begreep het op de duur wel
en nu des te meer want ik vertoef in één van de zwaarste
periodes uit mijn leven
waarbij iksoms bijna het einde van de tunnel niet zie
wellicht kan het inderdaad teveel om dragen zijn en zie je maar
die ene uitweg om de pijn te stoppen (fysieke of psychische)
Tot daar begrijp ik je nu wel!
Alleen je vergat één
groot aspect van je daad: hoeveel leed je zou berokkenen bij je geliefden
En ik had en heb nog veel pijn
Wie nu ongerust is over ikzelf
he is niet omdat ik haar nu beter begrijp dat ik ooit zou doen
Om twee redenen niet:
*Om het aspect dat
zij vergat (het is haar vergeven); het leed dat ze berokkende bij al haar geliefden
Dat wil ik niet!ik wil mensen die oprecht van me houden geen
verdriet doen...
*ten tweede en dat bovenal: ik leef te graag
Het belangrijkste voor mezelf is:
Ik begrijp haar nu beter
en
kan het dan
voorheen een plaats geven
Inge Deconinck
0 reacties:
Een reactie plaatsen