Zomaar (Jo)

 jij

geeft

'n

zomaar

boeket

jouw

tulpen

bemoedigen

mijn 

 levensverhaal

Inge Deconinck

Vijand

 kunst   : Hans Baggen

 pijn

is

vijand

nummer

 1

Inge Deconinck

Nabij

net

als ik

opgeven

wil

ben

jij

nabij

Inge    Deconinck

Stoep (Jo en Morteza)

op 

stoep

 delen

wij

levensverhaal

luisteren

oprecht

naar

elkaar

verbinding

met 

jullie

lucht

op

Inge Deconinck

Opgelucht

kunst: : Hans Baggen

zwijgen 

wat 

op je 

lever 

ligt

lucht 

ook

op

Inge Deconinck

Gebroken

kunst   : Ria Willems

uitbundig

leven

ontwaakt

in

Siberië

ziekenhuis

snikt

 gebroken

droom

Inge Deconinck

Onzichtbaar

kunst   : Susan Tuttle

onzichtbare

kinderen

zijn 

eenzaam

elk

kind

verdient

 podium

 

 

 Inge   Deconinck

Laagje

jij

was

't

 laagje

warmte

in

m'n 

leven

Inge Deconinck

Proficiat

Inge,

We hebben het artikel gekregen van mijn directie, wel grappig dat het dit herkende. Toch bedankt!

Leuk! Blijven schrijven, want je doet dat heel goed!

heeft wel de Bond). Jouw beschrijvingen van onze trouw klonken haar heel vertrouwd. Met heel veel bewondering las ik je dagboek, ook je gedicht trouwboek ontroerde mij. Je schrijfstijl, net als je persoonlijke kijk op je revalidatieproces zijn erg inspirerend. Dikke proficiat (enne bedankt voor de complimentjes, hihi) Lieve groeten 

Lies

Straf

 

 

Inge, 

net je dagboek gelezen in De Bond.

Heel mooi, echt waar! Telkens opnieuw sta ik ervan versteld wat een straffe en sterke madam jij bent! Het is een getuigenis om heel veel kracht uit te putten!

Veel liefs

Joke

Moedig

Dag Inge,

Heb eindelijk jouw artikel van De Bond kunnen lezen, zo veel mensen spraken mij hierover aan en ik had dienen Bond niet. Een vriendin heeft het me nu doorgestuurd per mail.

Het is zo oprecht geschreven dat het pakt, moedig en goed gedaan !

Ik wou je dit eens laten weten.

Groetjes,

Greet

Rooskleurig

ik vertrouw

 m'n

toekomst 

niet

't

rooskleurige

verdween

volslagen

Inge Deconinck

Naam (Pascale, Philippe, Roberto, Hilde, Maureen, Jan )

ooit

schreef ik

laatste keer 

jouw

naam

ik 

snik

 'm 

stilletjes

over

jouw

graf

Inge Deconinck

Going

 kunst  : Marije Hendrickx

Lieve Inge,

 

Dit bericht is zoals jij je voelt waarschijnlijk. Fijn , dat je het al zo 'n tijd zo goed doet; dat je zo enorm bent vooruitgegaan en zo moedig ook. 

en verdrietig omdat sommige dingen niet meer kunnen of niet beter kunnen.

Gelukkig focus je op wat er wel kan en dat is nog veel. 

Ik geloof niet dat je kleinkinderen je ervaren als een halve oma, maar ik begrijp dat jij je soms wel zo voelt. 

Het aanvaarden van wat onvermijdelijk is, is een levenslang en afwisselend proces. 

Maar… gelukkig schijnt telkens weer de zon, gelukkig wordt het weer lente en jij ziet nog steeds heel veel moois. Je kunt weer met weinig woorden veel zeggen en dan ook nog poëtisch 

Keep on going !!!

 

love you

 Marije

Gesust

neerslachtig

heden

opvrolijken

met

lumineus 

verleden

sust

louter

kortstondig

Inge Deconinck

Vijftig

in

m'n 

gitaar

wonen

vijftig

muzikale

jaren

 ze

 huilen 

in 

verlamde

arm

Inge Deconinck

Roze

in 

ochtend

fladdert 

schilderij

dag

ontwaakt

rooskleurig

Inge Deconinck 

Bloem

kunst : Annelies Sintobin

  

'k

snuister

in

dierbare

herinneringen

herontdek

jouw

kleurrijk

cadeau

op 

zolder

geniet ik

andermaal

Inge Deconinck

Blauw

weemoed hangt 

als 

mist

over

m'n

dagen

onverwacht

straalt

 hemelsblauw

m'n

lippen

glimlachen

weer

Inge Deconinck

Gelukt

kunst : Susan Tuttle

als

 af

 en 

toe iets lukt

 ook 

tevreden

 zijn

Inge Deconinck